دانستني هايي در مورد نماد فِرَوَهَر!!!!!!!!

همانگونه كه هر كشوري پرچمي دارد و يا هر شركت، سازمان يا گروه براي شناسايي و همبستگي بهتر افرادش و بر اساس كارشان نماد يا علامتي را برمي‌گزينند، دين‌ها و مذاهب نيز بنا براقتضاي مكاني و زماني و براي همبستگي و شناخته شدنشان، از سمبل يا نمادي بهره مي گيرند و اين نماد و سمبل علاوه بر اين كه سبب همبستگي افراد آن گروه است، مورد احترام ايشان نيز هست. براي نمونه پيروانِ دينِ مسيحيت از نماد يا نشانِ صليب بهره مي‌گيرند، با دانايي از اين كه صليب برگرفته از علامتِ خورشيد در دورۀميتراييسم است. پيروان يهود، ستارۀ شش پر يهودا را كه برگرفته از پرتوِ خورشيد مي باشد، به‌عنوانِ سَمبُلِ دينيِ خود برگزيده‌اند.
زَرتُشتيان نيز از نَماد فِرَوَهَر بهره مي گيرند و با انديشۀ نيك مي‌دانند كه در اين نماد، بسياري از انديشه‌ها و گفته هاي نيك اشوزَرتُشتنهفته است؛ همبستگي، برابري زن و مرد، احترام به مقامِ بشريت، دادگري، آباداني، پاكيزه نگهداشتنِ زمين، محيط زيست و ديگر نيكويي ها، پاك نگهداشتنِ جسم و روان و دوري گزيدن از كژي‌ها نمونه‌هايي از اين انديشۀ والا و ارزشمند است. اين نقش در همۀ مكان‌هاي سپندينه، رسانه هاي گروهي زرتشتيان و يا با هر فرد نيك نهاد ديده مي شود.

1- نِگاره فِرَوَهَر از سر تا سينه،نقش پيرمرديست كه تجربه، جهانديدگي و داناييِ پيرانِ دانا و باخِرَد را مي نماياند.
۲- دستِ اَفراشته به سمت بالا، نشانۀ ستايش به درگاهِ آفريدگار و والامَنشي و بالا انديشي است.
۳- حلقۀ دايره اي كه در دستِ پير مرد قرار دارد، نشانۀ پيمان با پروردگار و همبستگي هاست.
۴- بال هاي گشوده، نشانۀ اَنديشه، گفتار و كِردارِ نيك است كه با پيروي از آن، بشر به كمال مي رسد و نيز نشانۀ برابري هاست. خط هاي روي بالِ فِرَوَهَرهم نشانۀ از سي و سه اَمشاسپندان (نام فرشتگان) مي باشد.
۵- حلقۀ ميانِ نگاره، نشانۀ بي پاياني روزگار، و برگشتِ رفتار و كردار آدمي به خود اوست.
۶- دو رشتۀ آويز، يكي در سمتِ راست، نماد سِپَنتا مِينوبه چَم (به معنا)، مقدس، راهنمايي به نيكويي ها، انديشۀ نيك و سازندگي است و ديگري درسمتِ چپ نماد اَنگِرَه مِينو به چَم (به معنا)، اهريمن، راهنماي بدي و مظهرِ شَرّ و فساد و پَليديست. اين دو رشتۀ آويز به چم (به معني) دو نيروي متضاد نيكي و بديست، كه در نهادِ آدمي وجود دارند و نشانه‌اي براي مبارزۀ هميشگي و دروني براي سازندگي‌هاست.
۷- دامندر سه رديف در پايينِ نگاره، نشانۀ بدانديشي، بد گفتاري و بد كرداري است كه در پايين قرار دارند، به‌اين چم (معني)، كه بدي ها بايد به زيرِ پا افكنده شوند.
۸- فَرتورِ) فِرَوَهَر،رويش به سمت راست (نه چپ) است كه سوي راست همان سوي خاور (شرق) است كه به چمِ (به معنا) روشنايي، راستي، پاكي و شادي است.
واژۀ فِرَوَهَر از دو واژه فِرَه به چمِ «پيش رو»، ووَهَر به چمِ «بَرَنده و كِشَنده»تشكيل شده است و به چمِ (به معنايِ) «پيش بَرندۀ جوهَرِ تن و روان» است كه بشر را بسوي پيشرفت و رسايي و جاوداني رهبري مي كند.
فِرَوَهَر يكي از بخش‌هاي پنج گانه وجودِ بشر (تن و روان، جان، وجدان و فروهر) است و فِرَوَهَر در حقيقت ذرّه‌اي از پرتوِ اَهورايي (يزدان) است كه در وجودِ بشر نهاده شده است.
اين اثر از دوره هخامنشيان باقي مانده است و بَر سَردرِ بنايِ تاريخيِ كهَن تخت جمشيد به نام كاخِ سه دروازه نقش بسته است. اين نگاره را كه در پاسارگاد و نقش رستم نيز حَكّ شده است،برخي به اشتباه اَهورامَزدا مي نامند.
زرتشتيان نيك انديش و باورمند به گفته‌هاي خردمندانۀ اَشو زَرتُشت (زرتشت پاك)، نَقش فِرَوَهَر را كه قدمتي بس طولاني دارد، سالهاي سال است كه به عنوانِ نماد يا نشان براي خود برگزيده اند. برخي از خوش باوران و نيك نهادان، نيز كه آشنا به كار بُرد نمادِها و يا نمادِ فِرَوَهَر نيستند و آن را فقط زيبا و دلنشين مي پندارند، با اين تصوركه از نژادِ آريايي هستند،از آن استفاده مي كنند. بدون توجه به اين كه در سرزمينِ باستانيِ ايرانِ آريايي نژاد، نژادهاي گوناگوني چون آشوري ها، كلداني ها و مادها و ديگر نژادها زندگي مي كردند كه پس از گذشت زمان، هنگامي كه آنان نيز به دين يا مذهبي پايبند شدند، نمادِ آن دين ها را برگزيدند.
در طي دوره‌هاي طولاني در تاريخ اين سرزمين، گهگاهي خراشي بر كشور اَهورايي وارد شده، ولي براي هميشه نقشِ فِرَوَهَر پاك در فرهنگ اين سرزمين، درخشان و ابدي باقي خواهد ماند. با توجه به اصل اين نماد يا آرم، بهتر است با رعايتِ به‌جا و احترام به قوانين و نمادهاي دين زرتشتي و دين هاي ديگر، دين و فرهنگ خود را بهتر بشناسيم و آن را پاس بداريم.