اولين ماشين در ايران

مظفرالدين شاه با علاقه‌ي فطري كه نسبت به اشياء عجيب داشت، اولين كسي بود كه اتومبيل را به ايران آورد. وي در طي سه سفري كه به فرنگ كرد، از اين كالسكه‌هاي آتشين، خوشش آمد. كالسكه‌اي كه بدون اسب با سروصداي فراوان حركت مي‌كرد و با سرعت قدم‌زدن آدمي جلو مي‌رفت.

اولين كالسكه‌ي آتشين يا اتومبيل از نوع بخار بود. با ديگي از آب و آتشخانه‌اي زير آن و كلي دردسر كه بر آن متصور مي‌شد. اين اتومبيل بسيار غير‌كارآمد و تفنني به حساب مي آمد. ولي مظفرالدين شاه اهل تفنن بود. پس، آن را با هزار زحمت به ايران آورد.

اشراف و درباريان هم به تأسي از شاه، به دنبال كالسكه آتشي آمدند و تهران جولانگاه اين وسيله‌ي عجيب و نو‌ظهور شد.

كالسكه‌خانه‌هاي خيابان چراغ گاز [چراغ برق بعدي]، تبديل به گاراژخانه شد. اسب‌ها با چشمان درشت و سياه‌شان با حسرت به اين آهن‌هاي پر سر و صدا نگاه مي‌كردند. شوفرها يا رانندگان كه به جاي سورچيان پشت اين كوه آهن مي‌نشستند، به ديگران فخر مي‌فروختند و پشت چشم نازك مي‌كردند. شركت‌هاي خارجي نيز كه علاقه‌ي ايرانيان را به اين وسيله‌ي نقليه ديدند، شروع به افتتاح كمپاني‌هاي خود و وارد كردن انبوهي از اتومبيل‌ها كردند. كمپاني فورد، بيوك، دوج، هودسن، پونتياك، رنو، ريو، گراهام، جمس و... و ده‌ها شركت و كمپاني ديگر مثل قارچ در خيابان چراغ برق روييدند. حالا همه به دنبال ماشين بودند. قيمت‌ها هم در نوع خود جالب بود. ماشين‌هاي سواري بين سيصد تا سيصد و پنجاه تومان بود كه در نوع خود پول هنگفتي به حساب مي‌آمد.

تا سال‌ها پس از ظهور اين وسيله‌ي آتشين هنوز مردم بسياري با همان وسايل قديمي همچون اسب و قاطر و كالسكه و گاري جا‌به‌جا مي‌شدند. ترس عده‌اي از اتومبيل، تا آن حد بود كه حتي از صدايش فرار كرده، كنار و گوشه‌اي مخفي مي‌شدند و دسته‌ي ديگري جرأت سوار شدنش را نمي‌كردند و جماعتي آن را مَركب شيطان تصور مي‌كردند كه راكبش را به سوي جهنم مي‌برد و تصور مي‌كردند با سوار شدن درآن مرتكب گناه كبيره مي‌شوند. سوارشوندگان نيز كه بسياري در آن دچار سرگيجه و تهوع و حال به‌هم‌خوردگي شده با يك نشستن در آن، براي هميشه از آن توبه مي‌كردند. 

با آمدن اتومبيل، مشكلات آن هم وارد كشور شد. سروصدا، دود و آلودگي و از همه مهم‌تر، تصادف‌هاي سنگين كه گاه منجر به جرح و مرگ مي‌شد. قوانين هم كه ناقص بود و به عَهد كالسكه و گاري مربوط مي‌شد. تا قوانين جديد وضع شود، بسياري هلاك شدند. نبود خيابان‌هاي صاف و هموار و عدم رعايت حق‌تقدم در سر چهارراه‌ها و در خيابان‌ها كه بايد به آن كوچه گفت، عامل اصلي اين مشكلات بود.

www.Climax.Parsfa.Com