( خ
* « خار را در چشم ديگران
ميبينه و تير را در چشم خودش نميبينه
* «خاشاك به گاله ارزونه، شنبه به جهود
* خاك خور و نان بخيلان مخور. ((خار نهاي زخم ذليلان مخور...))» نظامي
* «خاك كوچه براي باد سودا خوبه
* «خال مه رويان سياه و دانه فلفل سياه * هر دو جانسوز است اما اين كجا و آن كجا؟
* «خالهام زائيده، خاله زام هو كشيده
* «خاله را ميخواهند براي درز و دوز و گرنه چه خاله چه يوز
* «خاله سوسكه به بچهاش ميگه: قربون دست و پاي بلوريت
* «خانهاي را كه دو كدبانوست، خاك تا زانوست
* «خانه اگر پر از دشمن باشه بهتره تا خالي باشه
* «خانه خرس و باديه مس؟
* «خانه داماد عروسيست، خانه عروس هيچ خبري نيست
* خانه دوستان بروب و در دشمنان مكوب.» سعدي
* «خانه قاضي گردو بسياره اما شماره داره
* «خانه كليمي نرفتم وقتي هم رفتم شنبه رفتم
* «خانه نشيني بيبي از بيچادريست
* «خانه همسايه آش ميپزند بمن چه؟
* «خدا به آدم گدا، نه عزا بده نه عروسي
* «خدا برف را به اندازه بام ميده
* «خدا جامه ميدهد كو اندام؟ نان ميدهد كو دندان؟
* «خدا خر را شناخت، شاخش نداد
* «خدا داده بما مالي، يك خر مانده سه تا نالي
* «خدا ديرگيره، اما سختگيره
* «خدا را بنده نيست
* «خدا روزيرسان است، اما اِهني هم ميخواد
* «خدا سرما را بقدر بالاپوش ميده
* «خدا شاه ديواري خراب كنه كه اين چالهها پر بشه
* «خدا گر ببندد زحكمت دري * بهرحمت گشايد در ديگري
* «خدا ميان دانه گندم خط گذاشته
* «خدا ميخواهد بار را به منزل برساند من نه، يك خر ديگه
* «خدا نجار نيست اما در و تخته رو خوب بهم ميندازه
* «خدا وقتي بخواد بده، نميپرسه تو كي هستي؟
* «خدا وقتيها ميده، ور ور جماران هم،ها ميده
* «خدا همه چيز را به يك بنده نميده
* «خدا همونقدر كه بنده بد داره، بنده خوب هم داره
* خدايا آنكه را عقل دادي چه ندادي و آنكه را عقل ندادي چه دادي؟» ~ خواجه عبدالله
انصاري
* «خدا يه عقل زياد بتو بده يه پول زياد بمن
* «خر، آخور خود را گم نميكنه
* «خراب بشه باغي كه كليدش چوب مو باشه
* خر، ار جل زاطلس بپوشد خر است. (نه منعم به مال از كسي بهتر است...)» سعدي
* «خر است و يك كيله جو
* «خر از لگد خر ناراحت نميشه
* «خر باربر، به كه شير مردم در
* «خر به بوسه و پيغام آب نميخوره
* «خربزه شيرين مال شغاله
* «خربزه كه خوردي بايد پاي لرزش هم بشيني
* «خربزه ميخواهي يا هندوانه: هر دو دانه
* «خر بيارو باقلا بار كن
* «خر، پايش يك بار به چاله ميره
* «خرج كه از كيسه مهمان بود * حاتم طايي شدن آسان بود
* «خر چه داند قيمت نقل و نبات؟
* «خر خالي يرقه ميره
* «خر، خسته؛ صاحب خر، ناراضي
* «خر خفته جو نميخوره
* «خر ديزهاست، به مرگ خودش راضي است تا ضرر به صاحبش بزنه
* «خر را با آخور ميخوره، مرده را با گور
* «خر را جايي ميبندند كه صاحب خر راضي باشه
* «خر را كه به عروسي ميبرند، براي خوشي نيست براي آبكشي است
* «خر را گم كرده پي نعلش ميگرده
* «خر، رو به طويله تند ميره
* «خر نر را از تخمش ميشناسند
* «خرس، تخم ميكنه يا بچه؟ از اين دم بريده هر چي بگي برمياد
* «خرس در كوه، بو علي سيناست
* «خرس شكار نكرده رو پوستشو نفروش
* «خر سواري را حساب نميكنه
* «خر، سي شاهي، پالون دوزار
* «خر كريم را نعل كردن
* «خر كه جو ديد، كاه نميخوره
* «خر، كه علف ديد گردن دراز ميكنه
* «خر گچكش روز جمعه از كوه سنگ مياره
* «خر لخت را پالانشو بر نميدارند
* «خر ما از كرگي دم نداشت
* «خر ناخنكي صاحب سليقه ميشود
* «خروار نمكه، مثقال هم نمكه
* «خر وامانده معطل چشه
* «خروسي را كه شغال صبح ميبره بگذار سر شب ببره
* «خر، همان خره پالانش عوض شده
* «خريت ارث نيست بهره خدادادهس
* «خري كه از خري وابمونه بايد يال و دمشو بريد
* «خوشبخت آنكه خورد و كِشت، بدبخت آنكه مرد و هِشت
* «خواب پاسبان، چراغ دزده
